'Integraal aanbesteden bouw hapert op decentraal niveau' was onlangs als titel te bewonderen op de site van Binnenlands Bestuur. Dit was een conclusie uit een voortgangsrapportgage over DBFMO. De mening van het artikel is dat DBFMO meer door de lagere overheid zou moeten worden gebruikt. Immers, DBFMO scheelt kosten en levert kwaliteit als meerwaarde.
Mijn mening is dat hier een misverstand is. Integraal aanbesteden via DBFMO is niet de enige manier om voor kwaliteit te zorgen. DBFMO is een manier om te kijken naar waarde en prijs. Het is niet de alomvattende oplossing. Zeker voor lagere overheden en semi-overheden zijn er genoeg mogelijkheden om waarde (en duurzaamheid) te creëren via normale (PPS) contracten, bijvoorbeeld alleen DB.
In deze ‘PPS-light’ constructies wordt er met de EMVI-criteria in de hand gekeken naar de economisch meest voordelige oplossing. Ze scheppen voor de opdrachtgever meer ruimte in de ontwerpfase en vragen minder kennis. Tevens verhoogt het de snelheid. Het is jammer dat het artikel op Binnenlands Bestuur hier verder niet op ingaat. Er zijn genoeg goede voorbeelden te noemen. Platform Vernieuwing Bouw heeft in mei 2010 een publicatie uitgebracht met 14 voorbeelden van projecten waarbij lagere overheden ‘gunnen op waarde’ hebben toegepast. Van Scheveningen tot Coevorden en van een fietsbrug tot een stadsmuur. Allemaal projecten die als basis ‘duurzame waarde’ hebben en die uiteindelijk voor de opdrachtgever de beste en goedkoopste oplossing zijn.
Ik ben blij met deze voorbeelden. Alle onderzoeken van de laatste jaren tonen aan dat - los van de contractvorm! - gunnen op waarde de opdrachtgever (klant) het meeste voordeel brengt. Mijn verbazing is dan ook uitermate groot dat een onderzoek van Bouwend Nederland laat zien dat juist de lagere overheden weer meer zijn gaan aanbesteden op de laagste prijs. Oftewel, schuif de kosten maar door naar de komende gemeenteraad en de volgende generatie. In plaats van een grootschalig promotie en ondersteuning van DBFMO onder de lagere overheid, is het vele malen zinvoller om het aanbesteden op prijs en kwaliteit te promoten, ongeacht de contractvorm. Op die manier is het ook voor lagere overheden (en scholen en ziekenhuizen) mogelijk om maatschappelijke waarde te creëren, zonder dat ze hiervoor verstand hoeven te hebben van DBFMO.
Integraal betekent niet per definitie kwaliteit, maar teruggrijpen op aanbesteden op de laagste prijs is alsof het lek in de dijk gedicht moet worden met plakband. Op de laagste prijs aanbesteden zou voor alle overheden moeten worden verboden.
Ed Nijpels,
voorzitter NLingenieurs
Tevens geplaatst in 'Cobouw' | 23-06-2010
Integraal aanbesteden via DBFMO is niet de enige manier om voor kwaliteit te zorgen. DBFMO is een manier om te kijken naar waarde en prijs. Het is niet de alomvattende oplossing.